و سازمان ملل امریکا

از مسترپرزیدنت به یک اشاره....

آنچه از دانستنیهای این سازمان می دانم اینست که رئیس این سازمان در آن سال شوم به ایران آمد. ظاهرا برای سان دیدن از لت و پار شده ها، دست و پا قطع شده ها و فلج شده هائی که در ژیم ستمشاهی توسط ساواک ستمگر انجام گرفته و اینچنین ستمها به خلق ستمدیده روا داشته بفرمان شاه ستمکار و دستگاه ستم خیزش.

پس از اینهمه ستم فشانی ها، ستم ستیزی ها، ستم سانی ها، ستم سازی ها و ستم بازی ها گویا طاقت مبارک آن رئیس از آن همه ستم حاصله وواصله طاق گشته و بی تابانه جویای رهایی از آن ستمگاه و ستمکده میشود. اما باطنا جنابش آمده بود تا کار گروگانها را راست و ریست کند.

وقتیکه کارتر جیززی تصمیم گرفت آن الم شنگه 79 را برای ایران پیاده کند، حقوق بشر و سازمان ملل همدست به تلاش و تکاپو افتادند که دل مبارک آن جیززی را بدست آورده و در انجام آنچه که از آنان خواسته شده بود هیچگونه کوتاهی نشد. وقتیکه مسترپرزیدنت ریگان به سریال جنایی در نیکاراگوا ادامه داد، آن سازمان همچنان در خط این مسترپرزیدنت قرار داشت.

وقتیکه مسترپرزیدنت بوش یک، لازم دید که صدامیان را گوشمالی دهد، سازمان ملل همدست، در انجام ماموریت های واگذار شده نه تنها هیچگونه کوتاهی نکرد، بلکه قشون و ارتش ملت های خویش را نیز به صحنه کارزار گسیل داشت. وقتی که بوش دو، طالب جنگ دوباره بود، باز این سازمان ملل بود که دل نازنین جرج کوچک را نیز بدست آورد.

شرمساری هیچگاه فراموش ناشدنی دیگر این سازمان همین بود که فرستاده آن ملای جنایت پیشه ( ولی باد مسلمین) را باری بهر جهت، پذیرا شد و ننگ تاریخی را برای خود خرید.

ناگفته نماند که گروهی از اعضای آن سازمان، مجلس را به هنگام لیچارد پراکنی این آدمکش حرفه ای- پیروان خط امام- ترک می کنند که درود به شرفشان، و درود به ملتشان باد.

بطور خیلی ساده و حساب سرانگشتی می بینیم که این سازمان هیچ کار دیگری ندارد جز اطاعت محض از اوامر صاحبخانه. و هرآنچه مستر پرزیدنت می خواهد از آن سازمان، مسترپرزیدنت می گیرد از آن سازمان. جان کلام:

از مسترپرزیدنت به یک اشاره از آن سازمان بسر دویدن!. گفت: شنیدی که فرش قرمز پهن شد! گفتم: بچه شیطان در کنار بابا بزرگ؟!!!.