من ایرانیم
گرمرا اعدام و تیرباران کنی لاشه ام را تکه و ویران کنی تکه هایش را سپس پنهان کنی
باز گویم من که من ایرانیم
گر که بیرحمانه سنگسارم کنی تیغ داغی برتن زارم کنی همچو حلاجی تو بردارم کنی
باز گویم من که من ایرانیم
گر که از تاریخ مرا پاکم کنی دربدر در بین افلاکم کنی زیر آوار ستم خاکم کنی
باز گویم من که من ایرانیم
گر که آواره زایرانم کنی درد غربت را تو بر جانم کنی نان من عشق است تو بی نانم کنی
باز گویم من که من ایرانیم
گرزمی نوشی تو ناکامم کنی جای می زهری تو در کامم کنی باده را خونین ودر جامم کنی
باز گویم من که من ایرانیم
گر که ایران را تو زندانم کنی رخنه در آئین و ایمانم کنی اهرمن را حاکم جانم کنی
باز گویم من که من ایرانی ام
گر چه در دنیا کنون آواره ام از نگاه این جهان دیوانه ام گر چه ویرانه شده این خانه ام
باز گویم من که من ایرانی ام
گر چه امروز بی نسیب از یاری ام پشت این غم خانه رسوائی ام گر چه محکوم شب خاموشی ام
باز گویم من که من ایرانی ام ( بابک اسحاقی)
|