تنها گناه اين گل های پرپر شده عاشق ايران، "خواست آزادی" است.

 

همه دنيای به اصطلاح آزاد هرهفته و هرروز چوبه های دار را می بيند، شاهد هستند که چگونه گلی از گلهای ايران به آن آويخته شده ولی خفقان گرفته اند و از شمردن تعداد اعدام ها لذت ميبرند. لذتشان دو چندان است وقتی می بينند رژيمی را که به ايران تحميل کرده اند نقشه های آنها را عملی می کند. دست خونخواران را باز گذاشته اند و لذتی که از نابود شدن کشور ما میبرند چشم بينندگان دنيای غرب را درخشان می کند.  

 

….

 

ای سوته دلان گرد هم آييد و بدانيد که ناقوس وداع رژيم اسلام ناب محمدی بصدا در آمده و اين نره شير ديگر خواب آلوده نيست و ميغرد و نعره زنان از نيزار بيرون می آيد که نجات کشور باستانی را با انجام رساند