دینی جات، شکیجات، الاهیجات!

 

دینیجات!

 

نشستم سرانگشتی حساب کردم                  دین را دراین حساب پیدا نکردم

بسالها تعلیم دین والله دینی                           نتیجه با الله دینی بیعت نکردم

البته دینی بود بی سرو بی ته                       برای درک آن فرصت نکردم

برای فهم آن باید اقراء می کردم                       لسان العربی شوقی نکردم

نمازش بود با الحمدوسوره                               به اللاهش الحمدی نکردم

نمازی با القارۀ ملقارۀ                             ولضالو رابیخ گلو قرقره نکردم

بدین منظورباید تفهیم می کردم                    الله را با واسطه اینکار نکردم

در این اسلام باید می شناختم                          ملا را جای الله میلی نکردم

برای دیندارشدن باید می دیدم                         دوره قمه زنی ذوقی نکردم

در این دینبازی باید می زدم                         توسروسینه ومن پسند نکردم

برای دیندانی باید می ریختم                       کاه وخاک برسرم قبول نکردم

برای دین نوازی باید می کوفتم                       به طبل النینوا طبالی نکردم

برای دین دوستی باید می دمیدم                  به بوق الکربلا بوقداری نکردم

برای خاطردین باید می گریستم                 بهرالحسین بی کفن گریه نکردم

در این دین پردازی باید می دیدم                  تعزیه هفتادودوتن وقت نکردم

برای دین یاری باید می کردم                      یادی ازلبنان به آن فکرنکردم

دراین اسلام باید نوحه می شد                      نوحه یتیمان مسلم دقت نکردم

برای دینخواهی باید می خواستم               دوجین ولی ومولاخواستن نکردم

در این دین باید دوست می داشتم                همه خون وجنون رغبت نکردم

برای دینبانی باید می کردم                          اقتدا به هجویات همت نکردم

صرف کردم وقت دریاد گرفتن                    دریادگیری هیچ درنگ نکردم

 

شکیجات!

 

هرچه بود شک بود بر بنجلات                   جزشک چیزدیگردرک نکردم

دینی بود مسلمی وموروثی ومن                      درانتخاب آن شوری نکردم

خلاصه ازآنروزی که شک کردم                    نتانستم از آن شک بازگردم

بودم شاگرد کلاس چهارم                          بسالهای درس خوانی یادگیری کناردروس حساب واملاوانشاء                       داشتم درسی ازتاریخ تازی

بدینسان که جائی درعربستان                         یتیمی زاده شد نامیدند محمد

ابا را نام بودی عبد الله زین باب                   او نامیده شد بن عبد الله محمد

عمویش بودی نام عبدالمطلب                          همو بودی الله ها را مراقب که کارداری کعبه نمودی                          ازآن شغل کسب الرزق نمودی

روایت چنین است عبدالمطلب                    بن عبد الله را سرپرستی کردی

بن عبداله تا چهل سالگی                             با چارواداری سدجوع کردی

خدیجه کوحشم دار بودی                              محمد کو حشم داری نمودی

شدند با یکدگرلازم وملزوم                         همی گشتی کار مجهول معلوم

محمد گشتی بیست وپنجساله                        شدی مزدوج خدیج چهل ساله

به کار چوپانی ابن عبد الله                         بدی مشغول تا شدی رسول الله

روایت او هم مانند موسی                          روان گشتی سوی کوه پیش الله

به سن وسال شدی چهل ساله                           گشتی الله را نبی یک کاره

همو در یکجای کوهی نهانی                       شدی همدم با خود الله ناگهانی

نبود در آنزمانها کپی رایت                        کپی شده همه ازانجیل وتورات

تفاوت میان این دو کوهنورد                         هست نمره در آوردن فرمان

داشتی موسی ده تا فرمان                               اوداشتی فقط یک تا فرمان

موسی را همراه ده لوحه بودی                     او داشتی بدست تیشه وسندان

که الله را حالا پیغمبر شدستم                         از اینرو کلنگ و تیشه بدستم

بتان را باید یک باره شکستن                      نباید بیهوده بودن بیکارنشستن

روایت میان بتان تازی قبایل                         بودی در جمع سی تا بت الله

شکستی بتها را جزدوتا بت                          به خشم و کینه و آنی و درجا

یکی را نام بودی بت لات                                    یکی دیگربت با نام الله

میان این دو بت لات و الله                              بت الله شدی ثابت جای الله

برای اثبات این ازلات بزرگتر                     همی خواندند صیغه الله واکبر

یعنی اینکه بت الله شد الله                          برای اینکه بدی ازلات بزرگتر

بدینترتیب هردوشدند کعبه ای                    خبر دارد از آن حاجب مشرکی

همو که کعبه گردگیری کند                               بسالی دیده الله ولاتی کند

 

الاهی جات!

 

در یکی ازکلاسهای دین شناسی                  آموختم شاه بیتی ازخدا شناسی

مرکب نیست جسمی دیدنی نیست                شریکی جانشینی همدمی نیست

ندارد محل خانه وحومه ومنطقه              نباشد ابوالهول کافریند همه واهمه

تعجب نیست بینی ملایان جای الله             یکی زبان یکی نشان یکی قیم الله

ای داد ازاین الله ازسنگ زاده الله              دراندرونی صم البکم ایستاده الله

الله الله الله                                                                   لاالاهه الللالله

یا ملا ملا ملا                                                   لا ملاهه الا الروح اله

یا امام امام امام                                                  لا امامه الا الروح اله

یا اللاه اللاه اللاه                                                 لا الاهه الا الروح اله

یا لاالاهه الا اللاه                                                        اللاه اللاه اللاه

خلاصه دینی که العربی باشد                       محتوی منفوری ونفهمی باشد

الله هش خوفناک وابوالهولی باشد                      لقبش القاسم الجباری باشد

الحزبش الحزب اللهی باشد                        عنوانش الشیخ والاوباشی باشد

الله فکرحزب سازی باشد                               روحش ابلیسی ملائی باشد

دینی جنائی و جمزوری باشد                       مرامی کافری وتکفیری باشد

این الله بسیارحقیروعقده ای باشد                       تشنه حکومتی زمینی باشد

با ریش ونعلین وعمامه باشد                           اولین حکومت اللاهی باشد

امامش دریده وعوضی باشد                             نوکری نشانده اجنبی باشد

هم الله هم روح اله الحرامی باشد                        خونریز وخونخواره باشد

آخوندش دزد ودریوزه وبدکاره باشد                آدمش عفریته وعجوزه باشد

چوبکش اسلامی اش شرعا                         بیماری سد درسد روانی باشد

سلیطه اش حکما دریده ای                             جاهد ومجاهد وجاهلی باشد

فتنه اش ابن العاشورا باشد                     ولی امرفلانش علی الخام ننه باشد

دینی باسمه ای ومخوفی باشد                       مکتبی مشرکی و ملائی باشد

مسلکی حرامی ومضحکی باشد                 دراساس ما را باآن کاری نباشد

برگشت ازهرجای ضرربی تردید                برگشتی لازم و ضروری باشد طنین گفته ای از حق پرستان                        همی پیچید درمغز و در جان

بهشت آنجاست که آزاری نباشد                     کسی را با کسی کاری نباشد

حال کار لجندینان روح اللهی                        جزآزاروکشتارکاردیگرنباشد