نسخه هاي بسيار معدودي از نامه اي كه ملاحظه مي فرماييد در اوايل بهار امسال( 1372) در اختيار دوستان و آشنايان قرار گرفت با اين توصيه كه خودشان بخوانند و به ديگران هم برسانند، باشد كه در ايران شصت ميليوني فرد خوش حافظه اي پيدا شود و با تاييد ادعاهاي روزنامه كيهان، هم خدمتي به اسلام عزيز كند و هم از جوايزي كه در اوج گشاده دستي اعلام كرده ام نصيبي برد. معدودي از آشنايان و نا آشنايان كرم كردند و نسخه هايي از اين عريضه را تكثير فرمودند، اما تا امروز كه بيش از شش ماه از تاريخ نامه گذشته است هنوز جوايز متنوع روي دست از كار افتاده بنده مانده است و شهسواري به ميدان شهادت نيامده .

ظاهرا علت اصلي، توزيع ناكافي نسخه هاي نامه بوده است و بس. گرفتم مردم آزاده همت كرده باشند و هر كس به فراخور امكاناتش هزينه تكثير چند نسخه اي از اين نامه را به گردن گرفته باشد با اينهمه بعيد است بيش از هزارا نسخه به دست مردم رسيده باشد؛ و حال آنكه روزنامه كيهان در صدها هزار نسخه منتشر مي شود و به اقصي نقاط مملكت مي رود و كيهان هوايي هم به قيمتي ارزان تر از يك نخ سيگار در دسترس هموطنان مقيم خارج است. وسعت دايره انتشار و نفوذ كلام كيهان كجا و نامه استرحام آميز نويسنده محكوم شكسته قلمي چون من كجا؟

اكنون متن نامه را به عنوان پيوست در انتهاي اين نسخه مي گذارم بدين اميد كه اگر كتاب حاضر، لا اقل، در خارج از قلمرو حكومت اسلامي منتشر شد، هموطنان گراني از حال و روزگار من باخبر باشند.

وصيتم به آيندگاني كه در شكم مادر و پشت پدراند اينكه اگر روزي و روزگاري آزاده اي به نشر نوشته هاي بنده التفاتي فرمود، عين اين نامه را در مقدمه همه كتابهايم جاي دهد.

هم وطنان!

با تشكر از محبت شما كه همت كرديد و با تكثير و توزيع نامه سرگشاده اي كه خطاب به رياست جمهوري اسلامي نوشته بودم به من مدد رسانيدند، و با سپاس از هزاران مردم آزاده اي كه با نامه و تلفن مرا از خواندن نامه باخبر فرمودند، به عرضتان مي رسانم كه گرچه هنوز پاسخي از مخاطب محترم نامه دريافت نكرده ام، اما تلاش شما هموطنان نتيجه اي بمراتب بيش از حد توقع بنده بار آورده است. زيرا نسخه اي از آن نامه به تشريف نظر مديران و نويسندگان " كيخان" مشرف گشته و به درك جوابي نايل آمده است، و اين توفيق اندكي نيست؛ زيرا رييس محترم جمهوري منتخب مردمي است كه خوب و بد و صالح و طالح دارند، اما رييس موسسه كيهان برگزيده مستقيم مقام معظم رهبري است، و منزه از هر خطا و اشتباهي. چونكه صد آيد نود هم پيش ماست.

به عنوان يادآوري عرض مي كنم موضوع شكواييه بنده اين بود كه به چه مجوزي، طبق حكم كدامين دادگاه، براساس چه قانوني، چهار سال است كه هفده جلد كتابهاي چاپ شده مرا توقيف كرده اند و هيچ مقام مسوولي به شكايات من جوابي نمي دهد؟ گفته بودم اگر من گناهكارم محكمه داريد، زندان داريد، جوخه اعدام داريد، و خيلي چيزهاي ديگر داريد، چرا زجركشم مي كنيد؟ وانگهي گناه ناشر بيچاره اي كه به اعتماد حمايت  قانون در نشر اين كتابهاي مجاز سرمايه گذاري كرده  چيست؟

پاسخهاي متعددي به تفاريق در طول يكي دو ماه اخير نويسندگان شريف كيهان ظاهرا به نمايندگاي از طرف حكومت اسلامي به عرايض بنده مرحمت فرموده اند مهم است و به احتمالي قوي محصول عنايات مقامات عاليه. به مناسبت همين اهميت اجازه مي خواهم به حكم قند مكرر خلاصه اي از آنجمله را در اينجا بياورم تا كام دلي شيرين و مشام جاني معطر كنيد:

پاسخ اول و مفصل در كيهان هوايي منتشر شد، بانضمام يكي از دو نامه بنده [ نامه اي كه خطاب به مردم نوشته بودم، نه رياست جمهوري] تا مدعيان خودفروخته اي كه با حكومت صد در صد اسلامي علماي محترم سر عناد دارند نگويند جرايد ديار ما آزادي عمل ندارند و حتي كلمه اي از شكواييه هاي سعيدي را منتشر نكرده اند.[ اگر منحرفان كور باطن بگويند: " كيهان هوايي" چه ربطي به داخل ايران دارد؟. جوابشان اين است كه: بفرمايند بليطي بخرند و ويزايي بگيرند و به خارج از مرزهاي جمهوري اسلامي بروند و متن نامه را بخوانند]. در اين پاسخ مفصل زير عنوان " ماموري با نعل وارونه" كه منظورشان بنده شرمنده ام، آمده است:

" اين باصطلاح عريضه در حول يك محور عمده و كلي گردش دارد و آن فرياد " واقلما" و شهيد نمايي اي است كه سعيدي سيرجاني در رثاي كتابهاي متوقف الانتشاري سرداده و براي به كرسي نشاندن اين قضيه از بيان هيچگونه دروغ و كذب نيز كوتاهي نشده است. حدود  يكسال و نيم قبل، همزمان با توقف انتشار مجدد كتابهاي سعيدي سيرجاني بسبب محتواي ضد اسلامي و ضد ارزش آنها جرياني كاملا هدايت شده متشكل از راديوهاي استكبار و روزنامه هاي ايرانيان خودفروخته مقيم خارج از كشور به حمايت از سعيدي سيرجاني و بتبع آن نويسندگان  همفكر و هم خط او پرداخت...

" سيرجاني خود بهتر از هر كسي مي داند كه با نشر عقب عقب و " تركمانا نعل را وارونه زن" چه تيرهاي جنايي كه به اسلام و انقلاب و در كل مردم ايران و دين و زبان و فرهنگ و ... آنها رها نكرده است و نيز او خود بهتر از هر كس مي داند كه علت توقف انتشار كتابهايش چيست، ولي اكنون روزانه مشغول شهيدنمايي است و با آنكه مي داند كه محتواي كتابهايش به نحوي است كه تا زماني كه ارزشهاي انقلاب حاكميت دارد بهايي در ذهن مردم نخواهد داشت[ يك حرف صوفيانه بگويم اجازت است؟ كتابي كه بهايي در ذهن مردم نداشته و نخواهد داشت چه اصراري است با توقيفش مايه بدنامي حكومتي شويد كه بيش از همه حكومتهاي جهان به امتش آزادي عنايت فرموده است؟ مگر رهبر مسلمانان عالم نفرمودند " آن مقدار كه آزادي مطبوعات در ايران هست در جاهاي ديگر نيست"] باز هم دم از استمداد براي تكثير اين باصطلاح " عريضه" مي زند.

" در مورد زندقه و كفر  الحاد [ گفت: بزن گردن اين زنديق بنديق سني دهري سگ بابي را! ] وي همين بس كه جمله اي از كتابهاي اين روزنامه نگار از رده خارج نمي توان يافت كه در آن بيربط و با ربط بنحوي به اسلام و مسلماني حمله نشده باشد.

وي از جمله افرادي است كه ظهور اسلام در ايران را تهاجم عرب مي خواند و اسلام آوردن ايرانيان را با يك تحريف ناجوانمردانه در تاريخ از ترس جزيه مي داند: " در ايران پيش از هجوم عرب (!) فرهنگ مشخص و معتبري وجود داشت با عناصر و اجزايي بسيار و گوناگون،[ عجب عبارت كفر آميزي نوشته بودم و نمي دانستم. ظاهرا علتش اين است كه روزگار سفله پرور مرا در سن و سالي كه مي توانستم درسكي بخوانم و چيزكي بياموزم بر مسندي نشاند كه تصورش هم از محالات مي نمود. نتيجه آن قدرت زودرس و بيش از ظرفيت آن شد كه مست از جام غرور و غافل از روز حساب، تيغ عرياني به ك